Main content

usha

Aan de andere kant van de lijn

Aan de andere kant van de lijn, dit sta ik nu alweer ruim drie maanden en dit is vaak ontzettend lastig en zwaar. Met aan de andere kant van de lijn bedoel ik niet aan het werk in de GGZ, maar op bezoek bij mijn partner in een GGZ kliniek. Proberen samen met hem zijn gevecht te winnen, te verzachten, te begrijpen, of zoiets. Ik vind ‘gevecht’ soms zo negatief, maar ik denk dat ik begrijp dat het voor hem zo voelt. Ik voel mij als partner vaak machteloos. Ik heb het idee dat ik weinig kan doen en dat voelt niet fijn!

Soms weet ook ik het even niet

Hoe ik mijn bed uit moet komen, hoe ik een hele dag werken vol ga houden, hoe ik het ga redden om voor mijn kind (eren) te zorgen, hoe ik een leuke moeder moet zijn, hoe ik het huishouden op orde ga brengen, hoe ik tijd maak voor mijn familie en vrienden, hoe ik tijd maak voor mezelf, maar gelukkig is dit vaak van hele korte duur. Voor de mensen die ik ontmoet in de kliniek is dit vaak hoe zij zich al maanden en soms zelfs jaren voelen. En als bezoeker komen deze gevoelens, prikkels en emoties extra hard bij mij binnen. Ik wil helpen, luisteren, lief zijn, knuffelen, lachen en iedereen daar aandacht geven. Helaas kan dat niet en moet ik hierin keuzes maken. Kiezen voor mezelf, voor mijn kinderen (familie) en mijn partner.

Soms vragen mensen mij hoe ik dit vol houd

Ik vind dat ik hierin geen keuze heb. Ik vraag mij soms wel af of ik deze vraag ook gekregen zou hebben als mijn partner lichamelijk ziek zou zijn geweest. En dat voelt pijnlijk en verdrietig! Om het ‘vol te houden’ probeer ik wel een beetje extra lief voor mezelf te zijn. En ik ben dankbaar dat mijn familie en vrienden hierbij helpen. Zo fijn als zij aanbieden om te helpen met praktische dingen zoals de jongste naar trainen brengen of dat we een keer mee kunnen eten. Ook helpen de berichtjes van mensen om mij heen enorm. Een appje met ik denk aan je of lukt het allemaal? zijn een enorme steun. En het liefst wat ik op dit moment doe is paardrijden. Dit is keihard werken voor mij, maar het geeft ook een soort rust en ontspanning.

En tot slot helpt het heel erg dat mijn partner en ik goed met elkaar kunnen praten over alles, kunnen genieten van de kleine dingen en vreselijke kunnen lachen met elkaar! Ik heb hoop en langzaam komt dit gelukkig ook weer een beetje terug bij mijn partner.
Het is een pittige periode. En wat ik op dit moment vooral ervaar is dat mijn gevoel er ook mag zijn en dat voelt goed.


Usha