Main content

Aut of Office

Petra werd in 1983 geboren. Na heftige gebeurtenissen in haar leven kreeg ze op haar 30e de diagnose autisme. Door het stigma schaamde ze zich voor wie ze was. Sinds ze heeft leren voelen en gezonder ging leven kon ze haar diagnose omarmen. “Ik mag mezelf en uniek zijn”.

Op dinsdag 25 juni mocht ik met aantal betrokken mensen van de Socialrun mee naar de voorstelling ‘Aut of Office’. Deze voorstelling is mede mogelijk gemaakt door de Socialrun.
Allereerst wil ik graag zeggen dat ik enorm dankbaar ben dat ik een middag op stap mocht met leuk gezelschap.

Vorig jaar heb ik voor het eerst meegedaan aan de Socialrun.

Hierna ben ik de organisatie met veel plezier blijven volgen. De openheid, kracht en kwetsbaarheid die er mogen zijn is echt niet overal vanzelfsprekend. Ik omring mezelf graag met mensen die ook eerst naar iemands mogelijkheden kijken zonder te oordelen. Vaak ontstaan vooroordelen uit onwetendheid, onzekerheid en angst voor het onbekende. Voor mij persoonlijk raakte de uitnodiging mij echt. Sommige mensen wil je het liefst vaker in een jaar zien.

Tijdens de voorstelling werd op een mooie grappige manier een beeld gegeven over de vooroordelen rond autisme en werk. Voor mij was het wel dubbel om te zien, omdat ik weet hoe lastig het kan zijn om een geschikte werkplek te vinden voor mensen met autisme.

Toch moest ik echt zo enorm lachen

En de lach van Frank en Nienke is ook echt aanstekelijk. Ik wil wel meteen zeggen dat er ook mensen met autisme wel een geschikte werkplek hebben.
Er zijn in onze samenleving ook echt genoeg mensen die een diagnose zouden kunnen krijgen, echter lopen deze mensen niet vast in het dagelijkse leven.

Autisme uit zich bij iedereen anders. De belangrijkste boodschap uit de voorstelling is om nieuwsgierig te zijn naar de werknemer met autisme. Met kleine aanpassingen en met begrip is er vaak veel mogelijk. Mensen met autisme zijn net mensen.
Het was een interactieve voorstelling waardoor je ook van gedachten kon wisselen met andere mensen in de zaal. Dit vond ik erg fijn zodat de bezoekers extra aan het denken werden gezet.

Na afloop van de voorstelling had ik een mooi open gesprek met Ramses. Hij is ambassadeur van de Socialrun en peer supportmedewerker. Ik ben zelf net gestart met de opleiding ‘Howie the Harp’. Dit is een opleiding om ervaringsdeskundige te worden binnen de GGZ.

Ik had al veel bewondering voor wie hij is

Ik vond het dan ook onwijs leuk om hem te ontmoeten en van gedachten te wisselen.
Ook vond ik het leuk om na te praten over de voorstelling met ook Frank en Nienke. Juist ook om te horen hoe de voorstelling was voor iemand zonder autisme. Ik kreeg hierdoor inzichten en zo krijg je een kijkje in hoe de ander denkt.

Alles wat in de voorstelling te zien was daar kan je met autisme in min of meerdere mate last van hebben. Ik kan mij daarom voorstellen dat het een behoorlijke spiegel kan zijn. Je bent zoveel meer dan een diagnose en iedereen heeft bijvoorbeeld andere interesses en normen en waarden. Ik hoop dat er steeds meer mensen met autisme open durven te zijn over hun diagnose.

Juist dan kan je erachter komen hoe divers autisme werkelijk is

Wat bijvoorbeeld een echt probleem kan zijn bij autisme is beeldspraak. Persoonlijk heb ik hier weinig last van. De opmerking: “Wat fijn dat we weer door 1 deur kunnen” kan door iemand met autisme letterlijk worden opgevat. Die zou werkelijk naar een deur kunnen lopen om te passen of je er met twee mensen door kan. Als je hier beide om kan lachen dan is er natuurlijk niks aan de hand. Het is wel echt heel vervelend als de ander geen begrip heeft voor deze miscommunicatie.

Ik hoop dat we met elkaar kunnen zorgen voor meer ruimte voor inclusie bij organisaties. Niks is wat het lijkt. Persoonlijk kom ik tijdens een kennismaking soms anders over dan hoe ik ben.
Als je mij echt zou kennen dan ben ik makkelijk in omgang. Ik heb geleerd om vanuit liefde te leven en ik zou het fijn vinden als iedereen dit meer doet.

Laten we elkaar wat meer helpen en elkaar erkenning geven.

Op dit moment ben ik met veel plezier en motivatie bezig met de opleiding ‘Howie the Harp’, dit is een intensieve opleiding.
Doordat ik mee mocht naar de voorstelling werk ik ook aan mijn eigen competenties. Mijn drive om andere mensen te helpen en een brug te zijn is groter dan alle uitdagingen die ik door mijn kwetsbaarheid heb.

Wat voor mij wel echt helpt is de bewustwording en het bespreekbaar maken van deze uitdagingen. Vroeger had ik nauwelijks innerlijke kracht, ookal leek ik voor de buitenwereld een sterke vrouw. Ik ging er eigenlijk vanuit dat ik alleen Frank en Nienke zou gaan ontmoeten. Ineens stond er een groepje van 6 voor mijn neus.

Ik kan je vertellen dat dit dan meteen even schakelen was voor mij. Ineens voelde de afspraak nóg spannender. Gelukkig ging het gesprek al vrij snel over onze gezamenlijke missie: #meedoeniswinnen. Ik voel mij dan ook meteen sneller op mijn gemak.


Petra Palstra

Lees ook van Petra

Depressie Gala

Hoe was de Socialrun voor mij als vrouw met autisme?

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *