Skip to: Een dag voor kerst

Socialrun website

Marit zet haar ervaringen en enthousiasme graag in als Ambassadeur van de Socialrun. Ze blogt op haar pagina Hersenwandelingetjes en schrijft regelmatig ook voor de Socialrun.

Kerst met familie

Vandaag precies vier jaar geleden, verliet ik het pand waar ik bijna twee weken had gezeten voor crisisopname. Ik ging de deur uit met de boodschap dat het belangrijk was om met kerst bij familie en vrienden te zijn.
Kerst kon me gestolen worden, toen, maar ook in alle jaren daarvoor. Ik heb niet zoveel met kerst, maar hoe breng je dagen met familie door als je van voor niet weet dat je van achter leeft? Hoe kun je samen met je familie zijn als je niet meer wil leven? Hoe breng je deze dagen gezellig samen door als je alleen maar wilt verdwijnen, omdat alle gevoelens en gedachten teveel zijn?
Ik had niet zo nodig naar huis gehoeven, maar mijn toenmalig psychiater stond erop.

Hoe overleef ik de kerst-plan

Dus ging ik met een soort ‘hoe overleef ik de kerst-plan’ in mijn hand de deur uit.
Ontzettend spannend, want hoe zou het buiten de deuren zijn? Hoe zou ik reageren op alles wat er buiten deze deuren weer op mij af zou komen? Voor het eerst na mijn opname zou ik weer met mijn hele gezin bij elkaar zijn, niet in een familie gesprek deze keer, maar in het ouderlijk huis.

Ik durf te wedden dat niet alleen ik, maar ook mijn familie deze kerst maar wat spannend vond. Het is best intens om naar zoiets heftigs als een opname direct samen kerst te moeten vieren. Het werd een simpele kerst met chinees en pizza, geen gedoe, samen zijn was al spannend zat.
Ondertussen hield ik me netjes aan mijn plan, ik puzzelde wat, ik bladerde door boekjes, maakte een wandeling en deed een middagdutje. ‘s Avonds was ik uitgeput, van het toch net iets beter voordoen dat ik me voelde. Ik was er kapot van dat deze herinnering nu altijd aan de kerst zou kleven.

De dagen met familie zijn intens

Nu vier jaar later durf ik te zeggen dat deze kerstherinnering nog wel eens door onze gedachten heen gaat, maar gelukkig kan ik ook zeggen dat het inmiddels anders is. Voor mij blijft er aan kerst altijd een randje zitten, zeker toen ik een maand geleden weer bijna tegen opname aanhing. Al snel flitste de gedachte aan met kerst opgenomen zijn door mijn hoofd.

Maar niet alleen kerst is een intense feestdag. Bijna alle dagen waarop ik de hele dag samen ben met mijn familie zijn intens, al zijn ze nog zo lief. Alle prikkels van zo’n dag kan ik moeilijk verwerken.
Na zo’n dag ben ik moe en uitgeput en wil ik terug naar mijn eigen omgeving. Ik ben ontzettend dankbaar dat mijn familie dit begrijpt, me steunt en me ruimte geeft. Dit zorgt ervoor dat ik niet langer hoef te doen alsof het goed met me gaat of iets leuk vind.

Een momentje voor jezelf

Toch blijft er stiekem altijd een deel in mij die graag doet of het goed met me gaat. Een deel wat niet wil laten zien dat het pittig is en mijn kwetsbaarheid onzichtbaar maakt. Zo’n sociaal wenselijk stemmetje die iedereen wel heeft. Wat ik daar de afgelopen jaren van leerde is dat ook dat er mag zijn. Voor mij geldt dat het belangrijkst is dat ik mijzelf serieus neem en dat als ik ergens aan het overleven ben ook dan een momentje voor mijzelf neem.

Dat is wat ik jou ook gun, neem in alle kerstdrukte een momentje voor jezelf.
Al voor jezelf gezorgd? Kijk dan eens om je heen, voor wie kan jij in beweging komen?


Marit Wisse – Ambassadeur Socialrun

Lees ook van Marit:
Vier weken na de finish
Met volle angst vooruit
Op avontuur

Back To Top