Skip to: De impact van een traan

Socialrun website

Vele tranen vloeide tijdens de afgelopen acht edities. Tranen van geluk, van het lachen, van pijn en verlies, tranen van frustratie en angst, tranen van trots en vermoeidheid. Op weg naar onze negende editie passeren er, terwijl ik de eerste lenteachtige zonnestralen bewonder door het raam van ons kantoor, veel beelden door mijn hoofd van de diverse tranenmomenten.

Een beetje overweldigd van wat deze beelden met mij doen, werden er steeds meer beelden onderdeel van mijn gevoel. De tranen tijdens de eerste pilot toen we 40 km voor niets door de regenachtige nacht hadden gerend en alles uit de kast getrokken moest worden om het team niet in te laten stappen in de bus en te stoppen.

Bijna was de Socialrun al voorbij voor het begonnen was

De tranen die er waren bij de start het jaar daarop. Het ‘ Frano team’ was een van de negen teams die op een heel zonnige dag aan de start stond in de Meern bij de Azotod. Frano stond voor Frank & Nino. Nino was een van de meest bijzondere mensen uit mijn leven, die tijdens de pilot editie ziek werd en twee dagen na zijn overlijden vader werd. Wat mis ik hem en wat was ik trots toen dat team startte.

De tranen twee edities later bij het zien van mijn kinderen op de finish

Ze waren nog klein en wat miste ik ze de helft van de tijd in mijn leven. Ondanks al deze veranderingen thuis was het wel gelukt om de run opnieuw te laten starten.

Stiekem wat tranen als ik alleen thuiskwam na een dag op een kantoor achter een computer te moeten zitten. Is dit werkelijk mijn droom? Heb ik dit er echt voor over? Ben ik niet eenzamer geworden sinds ik het met meer mensen deel?

Waanzinnig gelukkig biggelde er soms pareltjes over mijn wangen toen ik ontdekte dat er wel nog een liefde in mijn leven kon komen. Wat ging het snel en duurde het lang voordat we het beide van de daken konden schreeuwen en we twee keer besloten te trouwen.

Lieve Anne dank je wel voor jou.

En jeetje, nog een vrouw in mijn leven, trek ik dat wel?

Jazeker, deze vrouw liet veel zekerheid achter zich om samen met mij de Socialrun missie te gaan leven. Spannend en eng om niet meer alleen de kar te trekken en trots op wat deze dame, die ik inmiddels Nien mag noemen, voor een bergen werk verzet. Opnieuw van nul begonnen, geen zekerheid of iets om op terug te vallen, geen zekerheid op inkomen. Alleen de zekerheid van ons idee en onze missie. Samen hebben we keihard mogen huilen op de finish van de Socialrun, die in 2018 weer helemaal zelfstandig was.

En dan zijn er nog alle vele waanzinnige tranen die we samen met onze deelnemers hebben gelaten.

Al deze tranen hebben impact

Impact op mij en hoe ik kijk naar dingen, maar zeker ook impact op onze missie naar een inclusieve samenleving. Zonder emotie geen beweging.


Frank Bonekamp is initiatiefnemer en directeur van stichting Socialrun.

Back To Top