Main content

Hanna Socialrunteam Accare

De Socialrun 2019 van Hanna

Hanna is tante, hardloopster, creatief en dol op bakken. Ze werkt sinds 2015 aan haar herstel en liep dit jaar een etappe van de Socialrun mee met Team Accare

Ergens begin 2019

Ik bel naar de kliniek, die afspraak heb ik als het minder goed gaat, om erger te voorkomen. Ik krijg Pyt aan de telefoon. Mijn moeder geeft de tip dat afleiding en dan voornamelijk gewoon lekker kletsen over leuke dingen helpt. Het scheelt dat ik Pyt van de kliniek ken en dat we allebei van hardlopen houden, het onderwerp werd dus hardlopen.
Pyt begint over de Socialrun en vraagt me of het niet iets voor mij zou zijn om mee te gaan lopen. Een beetje in de war spreek ik met Pyt af dat ik mee ga doen.

Een aantal maanden later (en heel wat grote therapie stappen verder)

Ik spreek mijn behandelaar, ik heb namelijk geen contact gegevens van Pyt en mijn behandelaar spreekt met me af dat ze het navraagt bij Pyt. En ja hoor Pyt weet ook nog van onze afspraak en ik krijg zijn email adres.
Een aantal mailtjes verder begint ons plan vorm te krijgen. Praktisch word gekeken of het mogelijk is en ja hoor we krijgen een go van de organisatie.  Gegevens worden uitwisselend en het plan ligt vast. Er komt nog een groepsleider bij namelijk Bowe , die ik ook ken van de behandeling in de kliniek. Het plan wordt steeds echter.

2 weken voor de Socialrun

Zit ik toch wel met een klein probleempje. Ik had namelijk bronchitis en met weinig lucht hardlopen is geen goede combinatie. Maar gelukkig met flink rust houden gaat het over en één week voor de Socialrun loop ik weer mijn eerste rondje. Met mijn basis conditie zit het gelukkig goed en het lijkt allemaal goed te komen.

Een dag voor de start denk ik, ‘Ohh shit, het gaat echt gebeuren’! Ik volg het team van Accare al fanatiek via de trackerlink, maar dat wil niet echt lukken want alle puntjes op de kaart overlappen elkaar en ik kan er geen wijs uit worden. Gelukkig krijg ik af een toe berichtjes van het team en weet ik hoever ze zijn, ze lopen op schema.

De dag van mijn Socialrun

Ik word wakker na een wat onrustige nacht en zie dat ik een berichtje heb van Bowe. Ze hebben 50 minuten ingehaald op schema die nacht. Met mijn ouders, mijn spullen en een stapel boterhammen ben ik toen direct de auto in gesprongen.
De boetes konden we doorsturen naar Accare, toch?
Na een half uur rijden komen we aan bij het wisselpunt van het team en vond ik Pyt en Bowe.

 

Er werd gewisseld met team A, dus wij moesten snel de busjes in. Maar met z’n zevenen, waarvan 6 groepsleiders/personeel van Accare in een klein Westfalia busje was wel even schrikken.
Al snel merkte ik dat ik de sfeer top was en dat ik helemaal welkom was in het team. Na de eerste 2 km met Bowe meegelopen te hebben, zat ik helemaal in de flow, wat is dit gaaf! Zwaaien, toeteren, aanmoedigen en klappen, het werd gedaan naar elk team dat voorbij kwam!

Intussen in het busje

Die stapel boterhammen bleek niet nodig, Pyt en Bowe hadden mijn ouders en de organisatie beloofd om er voor te zorgen dat ik het goed volhield en niks tekort kwam, en dat is goed gelukt! Het hele busje lag vol met eten, van gezonde bananen, krentenbollen tot een hele hoop chocolade, ik kwam niks te kort.
Naar mate het eind van de etappe in zicht kwam werd het steeds gezelliger in het busje, er ging muziek aan en er werden verhalen verteld over de vorige editie van de Socialrun.

De aankomst in Eastermar

We hadden afgesproken dat Pyt, Bowe en ik de laatste 2 kilometer met z’n drieën zouden lopen, als afsluiting van mijn etappe, met wat aanpassingen in het loopschema lukte dit. We beginnen vol goede moed aan de laatste 2 kilometer, maar als we nog 500 meter moeten, zien we de boerderij waar we moeten zijn nog niet.

Pyt adviseert me om mijn sporthorloge af te doen, omdat het nooit exact 2 kilometer is, dit bleek een goed plan, want ik heb na het stoppen met kijken op mijn horloge veel meer genoten van het laatste stukje.
Toen kwam er opeens een teamlid van ons team aangefietst met een iets minder leuke mededeling, er bleek een klein rekenfoutje te zijn gemaakt. Het was in plaats van 2 kilometer, 4 kilometer dus we moesten er nog 2. Bij mij zakte de moed me wel een beetje in de schoenen, maar Bowe en Pyt bleven positief.
Ik wisselde even met een fietser en na even opgeladen te hebben op de fiets kon ik weer verder en kwamen we al snel aan bij het wisselpunt.

Het wisselpunt

Aangekomen bij het wisselpunt staat team A al op ons te wachten en onder luid applaus komen we binnen. Ik sta nog uit te hijgen wanneer er iemand van ons team op me af komt lopen. Ik krijg een medaille, een tas  & een shirt van de Socialrun. Wat onwijs leuk geregeld! Ik draag het shirt met trots, mijn medaille hangt op mijn kamer en de tas gebruik ik altijd als ik naar de bibliotheek ga.

Hanna Socialrun Accare

Pannenkoeken?!

In Eastermar waar ook het wisselpunt was tussen team A en Team B waren ons in eerste instantie pannenkoeken beloofd. Het was dan ook een teleurstelling toen we hoorden dat dit niet doorging, omdat de boer die dit altijd deed op vakantie was. Mijn moeder, die dit ook al gehoord had heeft thuis pannenkoeken gebakken voor het team van Accare. Dit werd ontzettend op prijs gesteld en in het zonnetje hebben we heerlijk gesmuld van de pannenkoeken.

Wat was het bijzonder!

Een aantal maanden geleden was ik nog keihard aan het werken aan mijn herstel en waren Pyt en Bowe enkel betrokken bij mijn behandeling. Nu liepen we samen een stuk van de Socialrun, dat besef kwam wel even binnen. Ik voel me trots dat ik dit bereikt heb. Oke dacht ik en dan nu weer genieten, want dat was het, intens genieten! (Ik hoorde later dat ik niet kon stoppen met praten hoe gaaf ik het gevonden had, oeps!)


Hanna – Team Accare

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *