Main content

Herstellen van depressie: het destructieve vooroordeel

Mijn naam is Annelieke, ik ben 22 jaar en woon in Rotterdam. Mijn werkzaamheden liggen voornamelijk in de culturele sector; ik ben een ambitieus actrice, doe modellenwerk en werk als barista. Ik heb een fijne relatie en woon samen. Depressie en persoonlijkheidsproblemen zijn voor mij een dagelijkse worsteling. Dit hoort allemaal bij mij. 

Vanaf nu ga ik iedere twee weken een blog schrijven. Ik wil mijn eigen psychische kwetsbaarheden delen. Niet omdat het nog nooit gedaan is, maar omdat het te weinig gedaan wordt. Hoe meer mensen zich kwetsbaar opstellen, hoe meer anderen dit ook durven te doen. Erover praten! Openheid creëren is het beste medicijn tegen stigma. Je eigen ervaring delen naar aanleiding van deze blog wordt daarom aangemoedigd.

Wanneer je me net leert kennen, denk je waarschijnlijk: wat een leuk, lief, meisje. Zo georganiseerd. die weet precies wat ze wil. Lekker rustig ook.  De ideale schoondochter! Van binnen voel ik me helaas vaak niet zo. In mij is het meestal donker. Leeg, of juist vol met negatieve energie en gedachtes. Ik ben vergeetachtig en chaotisch, beleef nergens meer echt plezier aan zoals anders. Ik heb last van terugkerende depressieve periodes, al sinds mijn 15eongeveer. Nu zo’n 6 jaar dus. Op mijn 19eheb ik hulp gezocht en daarna ben ik 2 jaar in therapie geweest bij een psycholoog. Uiteindelijk heb ik toen ook een diagnose gekregen: ontwijkende persoonlijkheidsstoornis met trekken van (internaliserende) borderline. Deze aandoening gaat hand in hand met depressie. Nu ben ik sinds twee maanden weer in behandeling bij een psychiater.

Depressie is de stem in je hoofd die vertelt dat je niet meer mee kan doen in het leven

Ik heb het gevoel dat ik nu, in een depressieve periode, niet meer meetel. Alsof ik niet mee mag doen met mens zijn totdat ik me weer normaal voel. Depressie is de stem in je hoofd die vertelt dat je niet meer mee kan doen in het leven. Je moet aan de zijlijn staan kijken hoe anderen verder gaan en steeds verder komen dan jij. Depressie is stoppen met leven; ofwel het beëindigen van het leven of er niet meer aan kunnen meedoen. Dit idee wordt gevoed door het heersende stigma wat ligt op depressie. Depressie heeft een gezicht. Nu is dat nog een vooroordeel. Depressie is altijd zwaarmoedig en somber, binnen blijven, verstoppen voor de buitenwereld. Gordijnen dicht en in bed blijven liggen. Het vooroordeel is dat je mensen met depressie niet ziet in de buitenwereld.Dat kan ook zo zijn, maar het is zoveel meer dan dat. Depressie is de worsteling die je ervaart bij het doen van de dagelijkse dingen. Leren omgaan met depressie gebeurt door jezelf steeds beter te leren kennen, bewuster te worden. Bewust van wat voor gedachtes er in je omgaan en welk gevoel je bij deze gedachtes hebt, en andersom. Leren waar je grenzen liggen, zowel fysiek als mentaal.

Depressie is óók doorgaan, ondanks je zwaarmoedigheid of gebrek aan vertrouwen

Als je depressief bent, helpt het juist vaak om alles te blijven doen wat je normaal deed. Alleen op een wat lager pitje. Ik kan bijvoorbeeld veel minder uren actief zijn dan wanneer het goed met me gaat, dus plan ik nu maar één grote activiteit op een dag in. Dat ik blijf werken wil niet zeggen dat er niks met me aan de hand is; ik blijf juist werken ondánks dat er iets met me aan de hand is. Een wereld van verschil. Alvorens tot ondernemen over te gaan woedt er een strijd, een doodvermoeiende. Die strijd is niet altijd zichtbaar. Het lastige is dat als je doorgaat, je niet aan de buitenkant ziet dat er iets mis is. Door het doorgaan met je leven loop je door de bestaande vooroordelen het risico dat je gevoel niet serieus genomen wordt. Het stigma dat rust op depressie maakt het herstellen ervan heel lastig. Depressie is óók doorgaan, ondanks je zwaarmoedigheid of gebrek aan vertrouwen. En dan blijf je gewoon zichtbaar voor de buitenwereld. Mensen met depressie krijgen vaak te maken met bagatelliserende opmerkingen. Onbegrip. “Je bent toch gewoon aan het werk? Je sport toch, gaat naar feestjes? Dan valt het toch wel mee?”. Doorgaan met leven en depressie gaan volgens het stigma niet hand-in-hand, terwijl dit juist het beste is voor herstel.

Hoe gaan jullie om met depressie? Wat werkt voor jou, wat werkt er niet? Hoe belemmert het stigma jullie herstel?

In mijn volgende blog: Concrete voorbeelden van mijn strijd tegen depressie; waar heb ik last van, hoe reageer ik hierop, hoe worstel ik me er doorheen? Ik vertel wat werkt voor mij en wat ook kan werken voor anderen. Natuurlijk is er ruimte voor het uitwisselen van ervaringen en advies.


Annelieke Joosten is actrice, barista en doet modellenwerk.