Main content

Ik liep met mijn hond Senni

Mijn collega’s (militair team Viking) hadden het idee opgevat om mee te doen met de Socialrun. Het doel achter de Socialrun sprak ons zeer aan en dus werd er naar vrijwilligers gezocht om als renner deel te nemen.

Nu houd ik onwijs van hardlopen en train ik regelmatig, maar ik doe dat bijna altijd in gezelschap van Senni, mijn hond en trouwe runningmate. Door mijn werk ben ik toch al veel van huis, dus ik wilde het weekend van de Socialrun wel lopen, maar niet zonder mijn maatje.
Gelukkig kregen we van de organisatie toestemming (waarvoor mijn dank, echt super)!

Veel mensen waren verbaasd dat ik mijn hond mee had. Een aantal mensen dacht dat hij misschien mijn hulphond was. Hij helpt mij in zekere zin wel, maar hij is geen hulphond. Hij helpt mij te genieten van het nu, samen sneller te gaan dan alleen, lekker naar buiten te gaan om te sporten, genieten van de natuur. Een gezonde geest in een gezond lichaam.

Nee, hij is niet mijn hulphond. Senni heeft een ander verhaal.

Scherpe randjes

Senni heeft een erg moeilijke jeugd gehad. Hij is doodziek op straat in Spanje gevonden, opgelapt en via via op mijn pad gekomen toen hij 1 1/2 jaar was. Een hond met een rugzakje, geestelijke littekens, onwijs lief, maar wel met wat problemen (scherpe randjes noem ik dat).

Senni zijn grootste probleem was dat hij totaal niet aan de riem kon lopen, omdat hij te druk was en als hij onzeker was van zich af kon snappen. Zeer onwenselijk gedrag, zeker omdat hij zo groot en sterk is. In huis was hij heel erg druk en vervelend, op straat onzeker en continue op jacht. Hij kan ook echt niet los, zelfs nu nog niet. Ik kreeg maar moeilijk contact met hem, tot ik hem mee nam hardlopen…. dat veranderde alles!

Gezond lichaam, gezonde geest

Hij genoot, raakte zijn opgekropte energie kwijt, begon te luisteren, kreeg zelfvertrouwen  en we begonnen zowaar op elkaar ingespeeld te raken. Hij begon mij te kennen en te vertrouwen en ik hem.
We zijn door samen te sporten echt naar elkaar toe gegroeid, een team geworden.
Wanneer hij onzeker is, of er is iets, dan kan ik hem steunen en zijn aanwezigheid maakt mij blij.

Als ik moe ben of een beetje chagrijnig haalt hij me over om toch even te gaan rennen en daarna voel ik me altijd beter. Ik ben van mening dat sporten echt gezond is voor lichaam en geest… zowel voor mens als dier 🙂
Dus samen de Socialrun, een andere uitdaging. Een dikke 40 km konden we al samen, maar 70 x 1 km op snelheid was nieuw.
Zou hij het volhouden? Hoe zou hij reageren op weinig slaap? Zou ik het zelf wel redden?

Samen is zoveel leuker

Nou, ik had me geen zorgen hoeven maken, hij vond het fantastisch! Allemaal aardige mensen, samen in een tentje of in het gras slapen, lekker lopen samen en vooral in de nachten was hij mijn rots in de branding!

De warme middagzon heb ik hem bespaard, maar met dik 50 km samen ben ik dik tevreden en supertrots op hem.Mijn maatje, ooit voor oud vuil achtergelaten, nu finisher van de Socialrun. Ik ben supertrots op hem.
Had ik het zonder hem gered, ja natuurlijk… maar lopen met hem is zo veel leuker!

Dat is waarom ik met mijn hond loop. Hardlopen heeft hem geholpen een stabiele huishond te worden, zijn verleden te verwerken en het heeft hem geholpen om zelfvertrouwen en vertrouwen in de wereld te krijgen. Ik gun dat iedereen, hond en mens, en ik ben er van overtuigd dat hardlopen daarbij kan helpen.


Martine en Senni liepen mee met Team Viking

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *