Skip to: Het verhaal van Gerbrand Langenberg

Socialrun website

Fotograaf Gerbrand omschrijft zichzelf als aardig en bescheiden. Sinds hij tweeënhalf jaar geleden zijn camera oppakte, heeft hij het gevoel dat hij meedoet in de samenleving.
Gerbrand Langeberg

Hij ziet zoveel mensen met zoveel verschillende achtergronden van zoveel verschillende culturen waardoor hij door alleen naar ze te luisteren, heel veel inspiratie krijgt. Hij ziet schrijnende situaties, maar ook veel prachtige dingen in de mens.

“Geen mens is hetzelfde en een ieder is uniek in zijn soort”

 

Hij prijst zichzelf gelukkig omdat hij en zijn dierbaren gezond zijn en zijn werk – ondanks de coronacrisis gewoon doorgaat. Hij fotografeert bijvoorbeeld daklozen op straat en in hostels. Zij hebben het soms zwaar en worden niet gezien. Hij probeert zijn steentje bij te dragen door hun verhalen letterlijk een gezicht te geven.

Zijn droom is om als fotograaf door Europa te reizen en het verschil te laten zien tussen het Westen en het voormalige Oostblok. Mensen in achterstandswijken, instellingen, psychiatrie, dakloosheid,  verslaving en armoede zowel in de stad als op het platteland. Voor Gerbrand is het belangrijk om een soort ‘anti’ fotograaf te zijn. Hij wil laten zien wat niet direct zichtbaar is als het gaat om ellende en verborgen armoede in Europa.


Inclusietaxi
Dit verhaal is geschreven voor het project Inclusietaxi van Ahmet Türkmen. Wil je ook meedoen? We gaan met verschillende mensen in gesprek en stellen je vijf vragen waarmee we je verhaal vertellen. Neem contact op met Ahmet via herstelkompas@gmail.com als je meer wilt weten en/of ook je verhaal wilt delen.

Back To Top