Skip to: Ken je mij? Het verhaal van Socialrun fotograaf Gio – Deel 1

Socialrun website

Veel mensen die betrokken zijn bij de Socialrun kennen hem: onze vaste fotograaf Gio. Maar voordat Gio bij de Socialrun betrokken raakte, had hij een heel ander leven. Voor het eerst deelt hij zijn verhaal. Je leest nu deel 1, het tweede deel verschijnt volgende week online.

Ik ben Gio.
Vaak denken mensen dat ze je ‘kennen’, maar hoe goed ken je iemand eigenlijk. Ken je mij?

Ik zal jullie meenemen door de reis die ik maak in dit leven en je kennis laten maken met mijn ‘ik’.
Ik ben geboren en getogen in Amsterdam, de Bijlmer. Opgroeiende in de ‘betonnen jungle’ zag ik op jonge leeftijd al het een en ander dat veel mensen niet begrijpen als je niet uit een soort gelijke buurt komt als de Bijlmer.

De jaren ’70/’80/’90 waren de beruchte jaren in de Bijlmer; het waren de gouden jaren in de drugsscene. Veel junkies die op straat leefden, veel criminaliteit op straat, kortom het was een broeinest en kweekschool tegelijk.

Ik kom uit – de toen beruchte – wijk Kraaienest, woonde in een 10-hoog flat op de 5e etage. Op mijn tiende verhuisden wij naar een nieuwbouwwijk, daar is mijn reis begonnen en begint mijn verhaal.

Gio Alvares

Opgegroeid in de betonnen jungle

Ik heb twee zusters en een broer. Mijn jongste zus en ik zijn van dezelfde vader en moeder, mijn andere broer en zus zijn uit een voor-huwelijk van mijn ouders geboren.
Ik woonde met mijn moeder en mijn zus omdat mijn ouders al vroeg gescheiden waren. De nieuwbouwwijk was een groot succes, wij waren de eerste bewoners en tot op de dag van vandaag woont mijn moeder nog op hetzelfde adres, 37 jaar ondertussen.

In de jaren dat ik opgroeide in de nieuwbouw wijk genaamd Groesbeekdreef leerde ik de straat kennen.

Ik neem je even mee terug naar de flat waar ik mijn eerste decennium doorbracht. Ik ben van Surinaamse komaf en woonde met een zus en mijn moeder. Mijn moeder was onderwijzeres en gaf Nederlands, ze was een strenge vrouw en streng gelovig. De kerk speelde een grote rol in het gezinsleven en als kind heb je dan ook geen keuze om daarin mee te gaan of niet: wat je moeder zei gebeurde ook.

Mijn vader was al vroeg bij ons weg, die zag ik niet of nauwelijks. Vanaf mijn 7e jaar was hij wat meer betrokken in mijn leven. Hij kwam ons dan ophalen en mijn zus en ik verbleven dan om de zoveel tijd een weekend, en later ook wat vakanties, bij mijn vader.

Een pak slaag met de pollepel

Thuis was het niet altijd even makkelijk, ik was een rustig kind en hield van buiten spelen. Voetballen, pijlen blazen, boom klimmen enz, ik deed alles wat kinderen in die tijd deden.
Natuurlijk kwam het wel eens voor dat ik te laat thuis kwam van het voetballen, omdat ik dan zo in het spel zat en niet op de tijd lette. Dat kan ieder kind overkomen en zeker in die tijd, want er waren nog geen mobiele telefoons en een horloge neem je niet altijd mee als je gaat voetballen.
Als ik dan te laat thuis kwam, mondde dat uit in een pak slaag met de pollepel, wat vrij normaal was in een Surinaamse opvoeding. Dit zal later een negatief effect hebben op mijn verdere leven, maar daar komen we later op terug.

Criminele loopbaan

In de jaren dat ik opgroeide in de nieuwbouwijk Groesbeekdreef begon ook mijn criminele loopbaan.
Ik had een paar vrienden die ook weer vrienden hadden die al dingen deden die niet alle tieners doen van die leeftijd. Zoals veel jongeren in die tijd hadden vrienden van mij een ingerichte kelderbox waar je normaal gesproken fietsen en dergelijke in opslaat. Alleen was die van hun ingericht met wat bankstellen en een muziek installatie.

We zaten daar regelmatig te chillen met wat muziek, tijdens een van die momenten kwam één van de vrienden met een gestolen Opel Kadet GSI 2.0 16v. Voor de kenners onder ons hoef ik niet veel woorden vuil te maken over de prestaties van deze auto. Voor de niet kenners zal ik zeggen, het was een race-monster in die tijd, mét een digitaal dashboard.

Met een gestolen auto door de Bijlmer

We zijn naar buiten gegaan en hebben de auto bekeken, ik zag hoe ze de wagen startten en hoorde het geluid van de motor brullen. En het enige wat ik dacht was ‘IK MOET RIJDEN IN DEZE AUTO!’
We gingen de kelderbox weer in en op een gegeven moment kreeg ik het idee om de auto mee te nemen die zij al hadden gejat. Ik zei dat ik er vandoor moest en ging naar die auto.

Ik had hiervoor nog nooit in een auto gereden, maar bleek een natuurtalent te zijn. Ik startte de auto, zette hem in zijn achteruit en probeerde weg te rijden, wat niet goed lukte natuurlijk. Na twee pogingen stond hij recht en kon ik weg rijden, met schokken en stoten reed ik weg. Het was een racemonster en ik had nog nooit gereden dus je kunt je wel voorstellen hoe dat er uit zag.

In de Bijlmer van die tijd waren de wegen boven de loop- en fietspaden dus ik moest een klein stukje rijden om de weg op te gaan. Ik had even oefentijd, maar ook niet te veel want die jongens konden elk moment de kelderbox uit komen.
Ik reed de weg op en ging mee met het verkeer. Ik had vaak naast mijn vader en ooms gezeten en keek dan hoe ze auto reden omdat ik het erg leuk vond. Na 10 minuten rijden had ik alles door en kon ik autorijden.

Ik reed door de Bijlmer met een gestolen auto met een Duits kenteken en was 16 jaar.

Verdacht van het stelen van 160 auto’s

Na een tijdje Joy-riding gedaan te hebben werd ik aangehouden op de Gooiseweg in Amsterdam Zuid-Oost. Ik werd verdacht van het stelen van ongeveer 160 auto’s.
Je zal wel denken: ‘Zo veel auto’s?’ Tja, als de benzine op is dan haal je een andere auto, want tanken kost geld.
Ik zat in de boeien op de achterbank van de politieauto. Van politiebureau Flierbosdreef naar de jeugd- en zedenpolitie op de Overtoom (wat nu een Albert Heijn is).

Er was daar een rechercheur die het verhoor afnam. Van jeugd- en zedenpolitie ging ik naar de kinderrechter mevr Mr. L, ik kreeg 3 maanden jeugddetentie opgelegd en zat deze uit in het toenmalige JOC (jongeren opvang centrum) in Amsterdam.
Ik mocht op een gegeven moment de weekenden met verlof en zo gingen de drie maanden snel voorbij.

Auto’s stelen op bestelling

Eenmaal weer op vrije voeten kon ik het niet laten om weer auto’s te stelen en na een paar maanden werd ik weer aangehouden. Dit keer kreeg ik mevr Mr. H en deze kinderrechter had een niet malse reputatie. Ze stond erom bekend zwaar te straffen en schroomde niet om mij, voor de duur van 8 maanden, naar de beruchtste jeugdgevangenis RIJ het Nieuwe Lloyd te sturen. Daar zaten de zware jeugdcriminelen die voor zware misdaden zaten, o.a. overvallen, geweld, etc. Er ging dan ook regelmatig een alarm af doordat er ergens een vechtpartij was.

De maanden gingen voorbij, ik kwam vrij en was weer op straat. Thuis was voor mij niet echt de leukste plek dus buiten de deur was voor mij de plek waar ik het meeste doorbracht.

Gio

Ik ging van Joy-riding naar het stelen van auto’s op bestelling. Dit hield in dat als iemand een bepaalde auto nodig had, ik de gewilde auto stal en er dan voor betaald kreeg.
Dit ging niet altijd even soepel. Ik ben wel eens achterna gezeten, was de politie te snel af maar moest de auto dan achterlaten. Gelukkig had ik mijn rijvaardigheden aardig ontwikkeld in de loop der jaren, waardoor ik als chauffeur bekend stond in het circuit.

Van autodief naar zware criminaliteit

Mijn eerste ervaring met het volwassen strafrecht was ergens op mijn 18e, ik zat in HvB (Huis van Bewaring) de Vest in Haarlem. Deze afdeling was voor jong-volwassenen en dus een strak regime.
Ik leerde daar mijn voormalige compagnon kennen. Hij had al een reputatie als overvaller. We spraken niet met elkaar want hij zat aan de overkant en had dus andere uren wat luchten en recreatie betrof.

Eenmaal vrij was ik een volwassen man en woonde ik niet meer thuis. Ik had werk op booreilanden en tussendoor dat ik niet op zee was werkte ik als portier in het nachtleven van Amsterdam. Ik kickbokste die tijd en voetbalde graag. Voetballen was niet mijn sterkste kant dus was ik keeper, in de zaal en op het veld.

Ook mijn boeven carrière groeide, ik was ondertussen in de zware misdaad beland. We hadden een team en deden een hoop dingen die het daglicht niet konden verdragen, Van autodief naar zware criminaliteit en ik hield er ook nog van, kun je je dat voorstellen? Hier stonden straffen op van minimaal 4 jaar.


Gio is sinds het begin van de Socialrun vaste fotograaf tijdens het event en zeer betrokken vrijwilliger van de stichting. Op zaterdag 9 mei gaat hij als allereerste de hele nieuwe Socialrun-route wandelen. Dit doet hij om de missie en beweging van de Socialrun te ondersteunen. Lees hier meer over zijn tocht.

Lees hier deel 2 van Gio’s verhaal.

 

Back To Top