Skip to: Een leven lang mentaal leren

Socialrun website

Annette Los is 49 jaar en heeft 2 twee mooie dochters van 15 en 17 jaar. Ze is lief, eigenwijs, sociaal, betrokken, chaotisch en creatief in oplossingen. Sinds kort is ze betrokken als vrijwilliger bij de Socialrun waarin ze zich richt op de sociale media en het schrijven van blogs.

 

Ik houd niet van hokjes en van labels, maar wel van persoonlijke ontwikkeling. Kleurentest (van Caluwé), 360 graden feedback, relatietherapie, cognitieve therapie, familie opstellingen, burn- out coaching, gesprekken met psycholoog en retraite. Done that, been there. En nu begin ik volgende week met schematherapie.

In mijn omgeving heb ik gemerkt dat therapie en gesprekken met een psycholoog nog in de taboesfeer zit. Ook de generatie van mijn ouders zijn niet echt bekend met gesprekken met een psycholoog. Ik zie het als een sterkte en het is fijn om je hart te luchten bij iemand die je niet kent, geen oordeel heeft en je een spiegel voor kan houden.

Ik ben helemaal niet koppig

Ondanks dat ik mezelf redelijk goed ken leer ik nog zoveel meer bij over mezelf. Bij een van mijn eerste banen kreeg ik een 360 graden feedback. Bij deze feedback had ik vriendinnen die ik al lang kende, vriendinnen die ik nog niet zo lang kende en collega’s gevraagd om mijn goede en minder goede eigenschappen. Bij de minder goede eigenschappen stond ‘koppig’. Ik dacht: ‘ben ik koppig, ik ben helemaal niet koppig?!?’. Dat was een bevestiging voor mijzelf dat ik toch best koppig ben.

Nu met schematherapie heb ik 400 vragen moeten beantwoorden en heb ik twee intake gesprekken gehad. In deze intake werd mij al zoveel duidelijk. Afgewezen worden, iemand afwijzen, grenzen aangeven, grenzen aanvoelen bij een ander en niet gedisciplineerd zijn heeft te maken met mijn vrije opvoeding, alles kon en alles mocht. Dat is geen oordeel naar mijn ouders, zij hebben alles met de beste intentie gedaan. En zelf heb je weer een eigen leerpad.

Alle ballen in de lucht houden

Mijn beide ouders werkte ongeveer 60 uur per week in hun eigen zaak, hadden een ‘niet lullen maar poetsen’ instelling en maar doorgaan. Emoties werden niet getoond. Ik besloot dat anders te doen. Toen mijn eerste dochter kwam heb ik mijn baan opgezegd, omdat ik niet parttime mocht werken. Daarna wel weer een baan gevonden waarbij ik drie dagen kon werken.
Mijn ouders hadden toen hun zaak al verkocht en genoten van het oppassen op mijn dochters. Ook had ik besloten dat ik met mijn dochters emoties wilde delen en niet wilde wegstoppen. Dat vinden ze soms irritant, daar heb ik die moeder weer met die psychologische en filosofische vragen. Ook ik doe het met de beste intenties, maar spaar al wel voor een psycholoog -😉

Mijn moeder kon altijd honderd ballen in de lucht houden, fulltime werken, druk sociaal leven, sporten en een gezin. Ik dacht ‘dat kan ik ook’ en werd door sommige vriendinnen als powervrouw gezien.
Zeven jaar geleden kwam ik bij mijn huisarts. Had zo weinig power dat ik amper energie had om onder de douche te staan. Een B12 tekort zoals bij een bejaarde vrouw kwam uit de bloedtest en mijn huisarts gaf mij een dwingend advies om mijn werk af te bellen.

Annette Los

Ik was altijd zo loyaal geweest naar mijn werk, niet dat ik mij onmisbaar voelde maar ik kon ze toch niet laten zitten? Ben uiteindelijk 2,5 maand thuis gaan zitten en voelde mij schuldig. Maar wat heb ik ervan geleerd? Om meer voor mijzelf te kiezen, om meer ‘nee’ te zeggen en voor dingen te kiezen die mij energie geven.

 

Hard werken, hard leven

 

Veel levenslessen heb ik van mijn lieve en warme ouders geleerd. Ze hebben hard gewerkt en hard geleefd. Zij hebben een voorbeeld gegeven om niet baatzuchtig zijn, niet te geven om status, vier het leven, iedereen is gelijk, nieuwsgierig te zijn naar andere culturen en andere mensen, oprechte betrokkenheid en vooral onvoorwaardelijke liefde!

Een leven lang leren… ik houd ervan en ben nooit uitgeleerd!


Annette Los
Vrijwilliger stichting Socialrun

Back To Top