Skip to: Lopen tot de zon opkomt

Socialrun website

Maarten is een zeer actief betrokken deelnemer bij de Socialrun en zelfs bereid om 120 km te fietsen voor onze clinicdag in Papendal. Hij kent de klappen van het leven, maar vindt iedere keer de kracht om er weer iets van te maken.

Opgesloten

Wat heb ik de afgelopen weken veel kilometers gemaakt zeg…..niet normaal! Grootse wandeltochten door onherbergzame gebieden als ware expedities. En niet alleen dat, maar daarnaast ben ik ook nog bezig geweest met andere ‘grootse zaken’ en dat allemaal vanuit een horizontale positie op mijn ‘comfortabele’ bank.
In feite ben ik op expeditie genaamd ‘geen meter vooruit’ en zit ik opgesloten in mijn eigen veilige basiskamp en fantasierijke bestaan.

Is dit inclusie?

Ik moet denken aan de zin: “Lopen tot de zon komt…..tot hij straalt”, uit een nummer van Acda en de Munnik. Heel eerlijk gezegd straalt het even niet op dit moment in mijn hoofd en vraag ik me af hoe ik in godsnaam ooit weer in beweging kom. Het lijkt onbegonnen werk om aan dit dooie paard te trekken. De enige beweging die ik maak is om me van mijn linker op mijn rechterzijde te draaien, omdat mijn linkeroor gloeit en zeer doet van het liggen.
Wat schaam ik me, dat ik me nu zo even voel en niet in actie kan komen. Ik wil dit niet van mezelf zien en ook hier niet mee gezien worden. Ik heb zelfs mijn luxaflex wat gekanteld zodat de mensen die langslopen mij niet zien liggen. Deze schemering staat ver weg van het licht van buiten, de plek waar ik anderen en de zon kan ontmoeten, waar ik mee mag doen en kan en mag ontdekken. Is dit inclusie? Fuck inclusie! Waarom vind ik het zelf zo moeilijk om mee te doen?

Tot hij straalt!

Uiteindelijk een klein wonder.
In een onbewaakt moment denk ik even niet na en kort daarna bevind ik mij buiten.
Ik ben aan het lopen en ga lopen tot de zon komt, tot de zon me achterhaald, lopen tot de zon komt tot die straalt.
De schemering is opgelost, ik zie anderen, ik wordt gezien en wil zelfs gezien worden.
Ik hoop dat ik me de volgende keer herinner hoe simpel het kan zijn. Ik voel de wereld inclusief mij.


Maarten

 

Ik ga weg
Ik ga lopen, ik ga lopen tot de zon komt
Ik ga weg,
Tot de zon me achterhaalt
Lopen tot de zon komt
Tot ‘ie straalt

Back To Top