Skip to: Universum van de waanzin

Socialrun website

Universum van de Waanzin is een tweejarig project, waar theater, film, podcast en maatschappelijk debat bij elkaar komen rondom de thema’s kunst en psychiatrie. De aanleiding voor het project is de ambitie van theatermaker en acteur Michaël Bloos om zijn eigen ervaring met zijn vaders om te zetten in een universeel verhaal over de plek van geestesziektes in onze maatschappij. Om dit Universum te bouwen is Michaël een samenwerking aangegaan met Stichting Nieuwe Helden.

“Vorig jaar verloor mijn vader in Istanbul zijn geest, op zoek naar schrijver Orhan Pamuk.
En terwijl hij langzaam in een psychose zakte, raakte hij vermist, in een stad van 21 miljoen mensen. Een week lang zochten mijn zus en ik in de nauwe straatjes van deze eeuwenoude stad, op de grens van Europa, naar de man die ons had opgevoed. Tijdens die week zag ik de achterkant van Istanbul. Om er uiteindelijk via een politiek steekspel en een door miljoenen bekeken Spoorloos-meets-SBS6-achtig tv-programma, aan de voorkant weer uit te komen. Met mijn vader.

Van vaders heb ik er meer. Ik heb er drie. Waarvan er twee bipolair zijn.
Met die twee bipolaire vaders, en daarmee een eventueel biologische aanleg voor manisch-depressiviteit, heeft mijn jeugd eruit bestaan om niet te worden als zij. Niet gek te worden. De realiteit niet te verliezen. Te weten wat echt is en wat niet. En toch, of misschien wel juist dankzij dit alles, ging ik het theater in. Om een omgang te vinden met de werkelijkheid.

  • Michaël Bloos, theatermaker

Lovende recensies

De coronapandemie gooide natuurlijk roet in het eten. Toch zijn er een aantal voorstellingen gespeeld en is er een radiodocumentaire en podcastreeks uitgezonden. Dit heeft tot lovende recensies geleid:

NRC * * * *
“Kwetsbaar. ontroerend. Subtiel spel met realiteit en fictie.”
Door Kramers ritmische, multi-instrumentale composities, de muzikale tekst van Freek
Vielen en het intuïtieve spel van de acteurs wordt de afgrond van de waanzin voelbaar – en
daarmee ook de angst van de zoon om in de voetsporen van zijn vader te treden.”
“Door middel van subtiel spel met fictie en werkelijkheid dompelt theatermaker Michaël
Bloos het publiek onder in de psychose die zijn vader in zijn greep hield toen hij op reis in
Istanbul verdween.”

Trouw * * * *
“Istanbul Toont de waanzinnige kracht van theater”
Het is een omgeving waarin de zoektocht van de zoon gedijt: een letterlijke zoektocht, maar
zeker ook een naar zichzelf, naar onderlinge relaties, naar de kern van theater, naar wat echt
is en onecht, naar waar realiteit fictie wordt en wat theatraliteit is.

Volkskrant * * * *
“Een spannende zoektocht van een zoon naar zijn bipolaire vader”
Istanbul, bericht van de andere kant is een charmante performance die de ‘zin van de waan’
onderzoekt. Bloos en Biesheuvel vullen elkaar mooi aan in een charmante performance
waarin ze de ander en zichzelf bevragen, grappige kunstzinnige zijwegen bewandelen, en
dan weer even de rol van vader en zoon oppakken – om zo een stevig begin van het project
neer te zetten.

Groene Amsterdammer
In de week waarin de documentaire werd uitgezonden, had Michaël Bloos de première van
een voorstelling waarin hij zijn vader speelt. Istanbul: Bericht van de andere kant gaat over
dezelfde gebeurtenis, en het is bijzonder om te ervaren hoe media-eigen de twee verslagen
zijn.”
Knap opgebouwd. De radiodocumentaire en de voorstelling tellen heel mooi bij elkaar op.
De eerste volgt de werkelijkheid. De tweede maakt duidelijk hoe complex en fluïde de
werkelijkheid is.”

Benieuwd? Bekijk hier de trailer.

Back To Top