Skip to: Rare tijden

Socialrun website

Tijdens zijn herstel van verschillende psychoses kwam één van Nicolai’s talenten aan het licht: schrijven. Nicolai schreef openhartige, grappige en aangrijpende columns voor de Nationale Zorggids over zijn leven met stemmen en waanideeën in zijn hoofd. Van zijn hand verscheen de bundel columns Oscar. Na zijn herstel is hij blijven schrijven, nu voor de Socialrun.

 

Het zijn rare tijden. Voor iedereen.
Iedereen wordt hard getroffen door het coronavirus. Er wordt veel van eenieder gevraagd. Afstand houden, je handen stuk wassen en zoveel mogelijk thuisblijven.

Een zure appel met hoop

Kerst en Oud en Nieuw zijn dit jaar anders zijn dan normaal. Het is even niet anders. Blijf je aan de maatregelen houden, hoe vervelend het ook is. Ook ik heb er moeite mee dat ik iemand geen knuffel kan geven, maar het moet even. Binnenkort is er een vaccin beschikbaar en kunnen we het oude normale leven weer oppakken. Doen en laten wat jij wilt, maar tot dat moment moeten we nog even door de zure appel heen bijten en vooral hoop houden.

2020 is een raar jaar geworden waarin we veel hebben moeten laten. Ik, die altijd klaagde dat er in Nederland niet veel gebeurde en of grote problemen waren, werd in 2020 op mijn wenken bediend: in maart werden we voor het eerst geconfronteerd met een intelligente lockdown.
Het klinkt misschien raar, maar voor mij veranderde niet veel. Ik heb geen werk, door de week niet veel afspraken en ben gewoon veel thuis. Het was dus niet zo raar dat ik tegen mijn psychiater grapte dat voor mijn gevoel ik al ruim tien jaar in een soort lockdown zat. Hij moest er wel een beetje om lachen.

 

De afgelopen tien jaar voelt dan misschien als soort van een lockdown, zo is het natuurlijk niet helemaal. Ook ik heb een weekschema die me structuur geeft.
En met het schrijven van columns, blogs en een boek heb ik wel degelijk een waardevol leven, al is het misschien minder druk en stress-gevend dan een ander. Maar mijn leven voelt gewoon als spek en bonen. Wat ik ook doe, ik heb altijd het gevoel dat het minder is dan een ander. En dat ligt aan mij. Daar moet ik nog hard aan werken.

Wat gaat er goed of wat kan er beter en hoe ga ik dat bereiken

Toch heeft zo’n lockdown ook voordelen vertelde ik aan mijn psychiater. Het geeft, mij althans, ruimte en tijd om je leven te reflecteren. Wat gaat er goed of wat kan er beter en hoe ga ik dat bereiken. Vragen die je op persoonlijk vlak kunt stellen, maar die je ook als de maatschappij kunt stellen.
Ik vertelde de psychiater dat ik de hoop had dat we na de pandemie misschien heel anders gingen leven. Dat we wat zuiniger op de aarde zouden zijn en ons minder richten op koste wat het kost heel veel geld te gaan verdienen.

De psychiater aan de andere kant van de lijn gaf aan dat die kans volgens hem klein zo zijn. Zo zei hij dat de kans op het winnen van de loterij groter zou zijn.
“Ja maar ik koop staatsloten. Ik geloof in die kans”, dacht ik. Ik zei het niet tegen hem. Nadat we het een en ander besproken hadden hingen we tevreden op.

 

Het jaar 2020 loopt op zijn eind. Het is een periode waarin ik veel terugkijk. En als ik terugkijk op het jaar kom ik toch tot de conclusie dat het voordeel van dit jaar niet opweegt tegen alle nadelen van dit jaar.
Ook ik word langzaamaan een beetje moe van corona. Er lijkt geen einde aan te komen. Toch houd ik hoop. Hoop houden heb ik geleerd tijdens mijn therapie. Focus je op de dingen die je nog wel kunt doen ondanks alle tegenslag. Het maakt je toch een gelukkig mens.

Tot slot wil ik iedereen fijne feestdagen wensen en een gezond en mooi 2021!


Nicolai van Doorn

Nicolai

Eerder verscheen er van Nicolai
De vraag die nooit gesteld werd
Mijn leven met Nicolai en Oscar

 

 

 

Back To Top