Skip to: Stage bij Socialrun, mijn verhaal

Socialrun website

Mijn naam is Renske, ben 24 jaar, woon in Zeist en studeer Sport, Management & Ondernemen in Amsterdam. Daarnaast loop ik sinds maart stage bij stichting Socialrun.

Wanneer je ergens stage gaat lopen kom je in een nieuwe omgeving met mensen die je niet kent en die wellicht anders zijn dan je gewend bent.
Dit is ‘natuurlijk’ altijd leuk en verfrissend maar vooral bij Socialrun een uitdaging, vooral voor mij.
Ik kom uit een warm gezin met ouders die voor mij klaar staan, een tweelingzus waarmee ik een hele goede band heb en ik heb nooit te maken gehad met een psychische kwetsbaarheid in welke zin dan ook (tenzij dyslexie en perfectionisme tellen, dan wel…). Dit was dan ook juist de reden dat ik bij Socialrun wilde stage lopen om mij juist onder te dompelen in een hele andere omgeving dan die ik gewend ben.

Onderwerpen waar ik nog nooit mee te maken heb gehad

De stagedagen bevonden zich op kantoor, iets waar ik aan het begin aan moest wennen. Er was tenslotte Corona en ik had al een jaar thuis gezeten en alles rondom studie vanaf mijn laptop moeten volgen. Waarbij vroeger je moeder altijd zei; niet te lang achter de computer want je krijgt vierkante ogen heb ik die het afgelopen jaar zeker gehad!
Het waren lange dagen met alleen maar online lessen en geen lessen op de faculteit. Zo was ik aangenaam verrast dat toen ik stage ging lopen bij Socialrun ik naar kantoor mocht, eindelijk weer onder de mensen zijn en wát voor mensen.
Iedereen heeft zijn eigen verhaal en eigen route bewandeld tot waar hij of zij nu is en dat is oké.

Hierdoor ontstonden er mooie gesprekken over voor mij onderwerpen waar ik nog niet mee te maken heb gehad. Dit waren gesprekken over waar mensen mee worstelen, maar ook ervaringen die gedeeld werden. Alle gesprekken waren heel open en eerlijk, alles werd gedeeld met elkaar.

Ik dacht dat ik geen achtergrond verhaal heb, dus ik kon ook niets delen

Waar ik in het begin schrok van grote en overweldigende verhalen begon ik dit later juist te waarderen. Niemand had een waardeoordeel over iets wat er gedeeld werd. Ondanks dat iedereen heel open over alles vertelde heb ik die behoefte niet gevoeld. Misschien ook omdat ik in mijn achterhoofd mij vasthield aan dat ik geen achtergrondverhaal heb en dus ook niets kon delen.
Het gaat bij Socialrun over inclusie en dat iedereen erbij hoort maar op dit vlak voelde ik mij er soms juist erbuiten vallen. Maar deze gedachten zitten uiteindelijk alleen maar in mijn hoofd want iedereen heeft iets om te delen.

Er is altijd een oplossing waar jij niet opkomt

Dit heb ik uiteindelijk toch gedaan doen, dat vond ik heel lastig omdat ik veel voor mijzelf hou en anderen niet wil opzadelen met mijn issues. Wat voor de een één een issue is, hoeft voor een ander niet te gelden en die kijkt er misschien weer heel anders tegenaan.

Hierdoor is het belangrijk om je worstelingen te delen, andere mensen verzinnen hele andere oplossingen dan die jezelf zou bedenken. Ook al denk jezelf dat je alle mogelijke oplossingen al hebt bedacht, er is altijd een oplossing waar jij niet opkomt. De perfecte oplossing is er nooit. Trouwens niets is perfect en soms is goed ook goed genoeg en moet je er vrede mee hebben. Leg de lat niet te hoog voor jezelf, daar ben ik wel achter gekomen.
Dit is niet makkelijk om te zeggen, maar wel goed om mij bewust van te zijn én te blijven. Dus ook hoe langer ik naar dit stuk kijk, hoe meer ik wil veranderen. Dit moet ik niet doen want het hoeft niet altijd perfect en het beste van het beste te zijn, imperfect is ook goed.


Renske Klinkert
stagiaire stichting Socialrun

 

Renske deed mee aan de miljoenen stappen voor inclusie challenge. Ze liep in de maand juni 555.000 stappen, dat betekent dat ze minimaal iedere dag 18.500 stappen heeft gezet.

Back To Top