Skip to: Toubkal avontuur van Marianne | Deel 2

Socialrun website

In de blog Toubkal avontuur van Marianne | Deel 1 deelde Marianne haar eerste ervaringen rondom haar Toubkal beklimming.
In deze blog kun je lezen hoe het haar op haar derde dag in Marokko verging.

Een rustige derde dag

Vandaag een ‘rustige’ dag. Deze was ingebouwd om te kijken hoe iedereen reageerde op de dag van gisteren. En achteraf was dat ook maar goed, want sommige hadden bij de afdaling toch last gekregen van de knieën. Afdalen lijkt makkelijk, maar het is echt een enorme belasting voor de benen en met name de knieën.

Na weer een ontbijt, deze keer zelfs met pannenkoekjes, gingen we het in dorp in om de locals te ontmoeten, met name de vrouwen en kinderen.
Onze expeditie-leidster had ook de wens om, tijdens dit avontuur, extra aandacht te geven aan vrouwen en kinderen in Marokko.

Bonjour

Wat wij zien, is dat het enorm hard werken is voor de vrouwen.
We zien dat ze binnen in het huishouden alles doen en daarbuiten ook nog eens fysiek zwaar werk doen, zoals gras en kruiden snijden uit de vallei. Dit wordt dan bij elkaar gebonden door touw en de vrouw draagt dit op haar rug en loopt hiermee naar het dorp.

 

In het dorp wordt dit dan neergelegd op de daken van huizen om te drogen. Hele oude vrouwen zie je hier dan ook heel erg krom lopen, maar ik kan me dat ook voorstellen, bij zoveel fysiek zwaar werk.

Het contact maken ging op een aftastende manier, maar wel heel erg leuk. Want ze raakten enthousiast als je interesse had en we waren overal zo welkom.
Ik bleef zelf op een afstand, omdat ik me er toch wat ongemakkelijk bij voelde.
Er waren ook vrouwen bij die niet gefotografeerd wilde worden. Deze ontmoetingen vind ik wel leuk, maar alleen een ‘bonjour’ is voor mij dan genoeg.
Dus toen we werden uitgenodigd om een huisje van binnen te bekijken, ben ik buiten gebleven en liep ik wat rond om de omgeving te bekijken.

 

Bezoek aan schooltje

Onze gids Hassan had geregeld dat we de kinderen van het dorp in het schooltje (het schooltje bestond uit 2 ruimtes) zouden ontmoeten, dat was heel bijzonder en ook erg leuk. Het is zo’n contrast met de basisschool hier in Nederland. De kleuters waren enorm verlegen en wisten zich niet zo goed raad met alle aandacht. Wij gingen een liedje voor ze zingen, omdat zingen vaak wel een band creëert. Ze vonden het prachtig!
Daarna door naar de klas met oudere kinderen, die waren wat mondiger en vonden het heel interessant, zeker toen ze in de gaten kregen dat Monique ook wat spulletjes voor ze mee had.
Ze waren er zo blij mee!

 

Hup die berg op!

Na dit bezoek vervolgden we onze weg richting de berg.
Ik stond ook wel te trappelen, hup, verder die berg op, dat is wat ik wil.

Het ging weer prima, ik voelde wel wat aan mijn benen, maar eenmaal op gang ging het uitstekend. We lopen niet heel vlot, omdat er twee zijn met knie blessures, maar dat is helemaal niet erg.
Het is tenslotte geen wedstrijd!

Ik heb me vandaag verbaasd over weer die afwisselende landschappen en het vele groen wat je op de bergen ziet.
Er wordt landbouw verbouwd op de meest onmogelijke plekken. Dat ziet er heel netjes uit, net van die rijstvelden, zo mooi aangelegd.

Thee en jus midden op de berg

Vandaag op ons hoogste punt, kwamen we weer bij een hutje, in the middle of nowhere.
Je verbaast je echt dat die lui daar zo midden op de berg staan met hun thee en verse jus. Het is zo leuk om te zien dat alle gidsen en alle mannen in de bergen het zo goed met elkaar kunnen vinden en elkaar ook ‘klanten’ gunnen.

Het waaide deze keer enorm en het koste moeite om een plek in de luwte te vinden.
Onze kok had weer enorm zijn best gedaan en we hadden een heerlijke lunch in de buitenlucht.
Het was heel grappig om te zien hoe ze de schalen met lekkers kwamen brengen, ze dansten zowat van de berg af met hun rug in de wind om ervoor te zorgen dat er niets weg waaide.

 

Dansende ezels

Er gingen na de lunch ook een paar ezels aan het dansen, haha. Zij wilden liever nog wat grazen, dus als ze in de gaten kregen dat ze weer bepakt moesten worden, gingen ze ervandoor. Voor ons wel grappig om te zien, voor de drijvers minder grappig natuurlijk.

Na de pauze gingen we weer afdalen naar onze volgende logeerplek, Azib Tamsoult.
Een prachtige groene plek, met een mooi riviertje en een groot questhouse. Hier kwamen we voor het eerst ook andere hikers en gidsen tegen.
Hikers én gidsen slapen in een slaapzaal en als er geen ruimte is, dan zie je dat de gidsen op de banken gaan liggen in de eetzaal (banken = beton met een dun matje erop).

 

Lammetje, lammetje

Aangezien we een korte wandeldag hadden, kon je in de middag lekker buiten in het zonnetje zitten of spelletjes doen.
Ik was naar de vallei gelopen, naar de rivier en naar de lammetjes. Er waren er zoveel, en zulke mooie. Natuurlijk heb ik er even één vastgehouden, het was onmogelijk om dat niet te doen, ze kwamen gewoon op me afgelopen.

Marianne Socialrun

Er waren grote open buitenruimtes gebouwd voor de geiten en de lammetjes, met daarnaast een slaapplek voor de herder.
De buitenruimtes zijn niet gesloten, de lammetjes kunnen er makkelijk in en uit.
De ouderen, de geiten, waren de hele dag op de berg met de herder en kwamen aan het einde van de middag weer terug.
Dat was heel leuk om te zien en vooral om te horen, want de kleintjes kwamen uit het buitenhok aangerend en blaten de hele boel bij elkaar, zo blij waren ze om de mama’s weer te zien. Super schattig natuurlijk.
Wij aanschouwden dat vanuit het questhouse, op het dakterras.

Deze avond weer een maaltijd van de kok en daarna op tijd naar bed.
Én zorgen dat mijn dagrugzak weer was ingepakt, want de volgende dag weer op tijd op!

Wordt vervolgd…


Marianne van Sommeren

 

Lees ook van Marianne

Toubkal avontuur van Marianne | Deel 1
Op Toubkal
Tweede training in aanloop naar de Toubkal


Vanuit stichting Socialrun

Twee jaar geleden begon Marianne met de voorbereidingen van haar Toubkal avontuur.
Aan dit avontuur en mega uitdaging wilde ze graag een goed doel koppelen, haar voorkeur ging uit naar meer aandacht vragen als het gaat om inclusie voor mensen met een psychische kwetsbaarheid en zodoende kwam Marianne bij stichting Socialrun uit.
Marianne heeft in die tijd ook geld opgehaald hiervoor, dat opgehaalde geld is besteed aan projecten die hetzelfde doel nastreven op een eigen manier.
Je kunt deze projecten vinden via deze link: Subsidieprojecten

Back To Top