Skip to: Vakanties vol vliegschaamte

Socialrun website

Linda is 35 jaar en woont met haar vriend in Utrecht. Linda is vrijwilliger bij stichting Socialrun en zet zich in op het onderdeel subsidieprojecten. Daarnaast werkt Linda als strategisch adviseur gemeenten bij het Zilveren Kruis en heeft ze haar eigen bedrijf in Taaldiensten.

Generatie boomers

Vol afgunst kijk ik de laatste tijd naar de generatie van mijn ouders, de zogenoemde boomers. Het zit me niet eens zo dwars dat zij destijds hun woning met subsidie van de overheid konden kopen om het jaren later met flinke winst te verkopen. Dat wil zeggen, voor een prijs die aan starters niet besteed is. Of dat ze kunnen genieten van hun oude dag, omdat ze niet alleen pensioen hebben opgebouwd, maar daar ook daadwerkelijk goed van kunnen leven.
Nee, mijn grootste frustratie zit hem in het feit dat deze generatie onbezorgd heeft kunnen vliegen naar alle uithoeken van de wereld.

Het is dé manier om ons brein soepel te houden, het reikt ons inspiratie en creativiteit aan, haalt vooroordelen onderuit, maakt ons gelukkiger én verlengt ons leven. Dit schrijft psycholoog Ap Dijksterhuis in zijn boek over reizen.

Niet altijd, maar vaak gaat reizen gepaard met een vliegreis. Nu de bewijslast zich opstapelt dat klimaatverandering realiteit is en desastreuze gevolgen heeft, verliest dat reizen ineens in groot tempo aan glans. Je kunt niet langer vol naïeve onschuld in een vliegtuig stappen als je weet dat die reis je veganistische dieet van het afgelopen jaar in één klap teniet doet. Vaarwel karmapunten. Barack Obama zei het zo mooi:

“We are the first generation to feel the effect of climate change
and the last generation who can do
 something about it.”

Vakantie vol vliegschaamte

Angst, schaamte en depressie

Hartstikke mooi, maar nu zit ik dus opgezadeld met een flinke portie vliegschaamte. Ondanks dat is mijn behoefte aan (verre) reizen helaas niet meteen als sneeuw voor de zon verdwenen. Ik was eigenlijk nog niet klaar met het verkennen van Azië, Afrika staat nog op de bucketlist en een goede vriend die ik nodig nog eens wil bezoeken woont in het verre Amerika. Ik wil niet vliegen, maar toch wel. En ik ben niet de enige. Angst, bezorgdheid en somberheid over klimaatverandering nemen toe. Er wordt inmiddels al gesproken over klimaatdepressie, klimaatstress,  eco-anxiety en eco-grief. Ook doen de eerste klimaatpsychologen hun intrede. Het is echter lastig om hiervan te ‘genezen’, omdat dergelijke klachten gebaseerd zijn op reële zorgen.

Van vliegschaamte naar treintrots

Mensen die mij kennen weten dat het niet in mijn aard ligt om nu hopeloos gefrustreerd en negatief te blijven. Mijn glas is halfvol, no matter what. En ik zit er ook niet op te wachten om op de sofa van een hippe klimaatpsycholoog te eindigen.
Daarom werd ik ontzettend blij toen ik het woord treintrots tegenkwam. Steeds meer mensen laten het vliegtuig links liggen en kiezen bewust voor de trein.
Recent konden we lezen dat er inmiddels een directe nachttrein van Amsterdam naar Wenen rijdt. Ook nieuw in 2021: een nachttrein van Berlijn naar Stockholm. Eerlijk is eerlijk, het Europese spoorwegstelsel laat nog te wensen over, maar er worden stappen gezet!
Met de trein reizen kent bijna alleen maar voordelen. Je hoeft niet langer te stressen om door de detectiepoortjes te komen, de kans op een kotsende medepassagier die iets te dicht op je zit wordt kleiner, eeuwenlang wachten bij de bagageband hoeft niet meer en het risico op neerstorten is vrijwel nihil.
En tegen de tijd dat ik alle Europese landen per trein bezocht heb, hebben ze hopelijk een elektrisch vliegtuig uitgevonden voor de verre bestemmingen.

Treintrots wordt trending

Mijn volgende reisbestemming staat inmiddels vast: Granada. Deze Spaanse stad is per trein te bereiken via een overstap in Parijs en Barcelona. De reis zal daarmee vele uren langer duren dan met het vliegtuig. Maar als ik op vakantie ben, is haast hebben niet aan de orde. Zal ik met al die treintrots dan nooit meer een vliegtuig pakken? Dat durf ik niet te beloven. Ik ben namelijk verre van perfect, net als het merendeel van de mensen. Duurzaamheidsblogger Anne Marie Bonneau zegt daarover het volgende:

“We don’t need a handful of people doing sustainability perfectly. We need millions of people doing it imperfectly”.

Het wordt mijn missie om tijdens de treinreis een flinke hoeveelheid jaloersmakende Instagramwaardige foto’s te posten. Let op mijn woorden: de hashtag treintrots wordt trending, zelfs onder boomers. Wie doet er mee?


Linda Stomphorst

Linda Stomphorst

 

 

 

Lees ook van Linda:
Waarom een inclusieve wereld ook zondagskinderen nodig heeft

Back To Top