Skip to: Van jezelf houden

Socialrun website

Nikki werkt als logistiek medewerker bij De Zorggroep, woont met vriendin en hondje in Tegelen, heeft een voorliefde voor leeuwen en doet sinds een aantal jaar mee als enthousiast Socialrunner binnen Team Vincent van Gogh runners.

Houden van jezelf, hoe doe je dat?

Dat is een vraag die ik mezelf heel vaak heb gesteld. Ik had een haat liefde verhouding met mezelf waarbij de haat vooral centraal stond. Ik schrijf inderdaad had, maar daar kom ik later op terug.

Iedereen die niet van zichzelf kan houden heeft daar zijn of haar redenen voor. Bij mij is het door vele gebeurtenissen in het verleden gekomen. Ik weet niet of ik ooit van mezelf heb gehouden of ik ben er nooit bewust mee bezig geweest.
Ik heb in mijn leven heel veel meegemaakt wat, onder andere, voor een negatief zelfbeeld heeft gezorgd.

Als kind kreeg ik van mijn moeder de meest verschrikkelijke dingen te horen. ‘’Ik haat je’’ of ‘’Ik wou dat je nooit geboren was’’ waren twee van de meest uitgesproken zinnen die ze tegen me zei. Alle andere dingen zijn te veel om op te noemen en daar heb ik ook helemaal geen zin in. Ik weet wel dat ik dat vanaf hele jonge leeftijd telkens weer te horen kreeg. Ik dacht ook altijd dat het klopte, want als je moeder zoiets zegt, dan ben je dus een verschrikkelijk rotkind.
Op mijn veertiende, twee maanden voor mijn vijftiende verjaardag, ben ik in een pleeggezin terecht gekomen. Daar wil ik verder ook niet te veel op in gaan, want ook daar gebeurde dingen die niet horen te gebeuren. En er werden vaak ook ‘grapjes’ en beledigende opmerkingen gemaakt die mijn zelfbeeld niet ten goede kwamen.

Mijn overlevingsmechanisme rammelde aan alle kanten

In juni 2015 begint er in mij van alles te borrelen door nieuwe gebeurtenissen. Mijn overlevingsmechanisme begint aan alle kanten te rammelen, mijn verleden achtervolgt me.
Ik werkte in de zorg, was altijd bezig met zorgen voor anderen en vooral zoveel mogelijk werken. Toch lukte het me niet meer zo goed om op deze manier verder te gaan.
Ik trok aan de bel bij mijn toenmalige teamleidster, via haar werd ik doorverwezen naar iemand binnen de organisatie waar ik voor werkte en deze vrouw verwees mij door naar de huisarts. Mijn verhaal bleek te veel om niets mee te doen.
Zo begon mijn traject in de GGZ.

Dat negatieve zelfbeeld bleef

Mijn gevoelens en gedachtes delen bij een psycholoog zorgden voor heel veel zelfhaat, alles kwam eruit.
Ik vond mezelf totaal niks waard, ik was een waardeloos persoon die alleen maar pijn verdiende en hier heb ik regelmatig naar gehandeld.
Ik heb verschillende behandelingen gehad om mijn verleden te kunnen verwerken. Heel fijn, maar ik had nog steeds een mega negatief zelfbeeld. En soms als iemand mij een compliment gaf ging ik daar maar braaf in mee, terwijl ik ondertussen mezelf diep van binnen van alles toewenste.
De behandeling die ik heb gehad binnen het Centrum voor Persoonlijkheidsstoornissen heeft mij enorm veel opgeleverd. Ik heb daar veel geleerd over mezelf én over anderen.

Al vrij snel nadat ik klaar was met mijn traject daar, trok ik bij de praktijkondersteuner van de huisarts (POH-GGZ) aan de bel, omdat het weer niet goed ging. Bijna een jaar heb ik daar gelopen en zij verwees me uiteindelijk door naar het AMBIT van Vincent van Gogh GGZ. En dan heb ik nog niet over mijn (crisis) uitstapjes naar het IHT gesproken.
Ik denk dat dit allemaal vooral is gekomen doordat ik mezelf zo waardeloos vond. Ik wilde niks liever dan mijn leven beëindigen en ik verdiende pijn, zoveel als mogelijk was.

Ik wilde niets liever dan nooit meer terugkomen

Bij het AMBIT stelden we een behandelplan op. Ik had doelen waar ik aan wílde werken en toen er gevraagd werd of dat alles was wat op mijn notitieblokje stond, aarzelde ik even, maar zei toen: “Eigenlijk wil ik ook wel iets met mijn zelfbeeld, maar dat heeft toch geen zin’’.
Aan het einde van dat gesprek kwam het erop neer dat dat het eerste was waar we mee aan de slag zouden gaan. Het maakte mij erg boos, want waarom zou ik daar aan gaan werken terwijl ik zelf iets anders boven aan mijn lijstje had staan. Ik wilde niks liever dan nooit meer terug komen en de behandeling direct stoppen. Maar trouw als ik ben, ben ik altijd netjes bij iedere afspraak verschenen.

Ik zou samen met de psycholoog aan de slag gaan met COMET. Na een paar sessies moesten we het even parkeren, omdat het toen zodanig slecht ging dat ik me daar niet mee bezig zou kunnen houden. Er waren teveel negatieve dingen die mij niet zouden gaan helpen tijdens COMET.

Ik vind mezelf lelijk en stom en ik haat mezelf, daar veranderen mijn kwaliteiten niks aan

Na een tijdje pakten we weer op waar we gebleven waren en met frisse tegenzin maakte ik mijn huiswerk. Hoe vaak ik ook aangaf dat ik COMET onzin vond en niet snapte hoe het mij zou gaan helpen in mijn zelfbeeld, moest ik het toch doen van mezelf. ‘’Ik kan echt wel benoemen welke kwaliteiten ik heb en die heb ik ook als het slecht gaat dus hoe gaat dit ervoor zorgen dat ik mezelf niet meer haat?’’ ‘’Ik vind mezelf lelijk en stom en ik haat mezelf. Daar veranderen mijn kwaliteiten niks aan’’.

Enkele voorbeelden van dingen die ik regelmatig uitsprak omdat ik er niets van snapte. Tot ik de laatste sessie van COMET had. Het lampje ging branden! Ik was er met mijn gedachten, maar dit keer ook met mijn gevoel! En als je ergens met je gevoel ook bent geweest, dan weet je hoe het zit.
Ik heb kwaliteiten en eigenschappen die mij maken zoals ik ben, ik mag zijn wie ik ben en ik ben zeer zeker niet waardeloos. Er zijn dingen goed, maar ook wat minder en dat heeft iedereen. Er zijn genoeg mensen die mij aardig en leuk vinden. En moeten mensen dan iets vinden van mijn uiterlijk om met mij om te gaan? Of om met mij te werken? Mijn kwaliteiten en eigenschappen zeggen iets over wie ik ben en wat ik kan. En als ik iets niet kan of niet goed kan, maakt mij dat niet waardeloos.
Ik hoef mezelf niet te straffen.

Alle haat die ik naar mezelf had noemde ik altijd de echo van mijn moeder

Waar ik eerst alleen nog maar gericht in de spiegel kon kijken of liever helemaal niet, kan ik mezelf nu aan kijken. Ik zie mezelf en vind dat ik er mag zijn. Natuurlijk zijn er dingetjes aan mijn uiterlijk die ik anders zou willen, maar met mij hebben nog veel meer mensen dat. Alle haat die ik naar mezelf had noemde ik altijd de echo van mijn moeder. Het waren dingen die zij altijd tegen mij zei, die heb ik eigen gemaakt en ik geloofde het volledig.

Ik ben nog wel af en toe onzeker en vooral als het om mijn uiterlijk gaat, maar het beïnvloedt me niet meer zo erg. Ik zet mezelf op de eerste plaats wat betekent dat ik voor mezelf zorg en om mezelf geef.
Hoe meer ik van mezelf hou, hoe beter ik met dingen om kan gaan. Mijn stemming was vaak afhankelijk van hoe een ander tegen me deed, ik maakte veel persoonlijk, ook als het niet naar mij gericht was. Dat was genoeg voer voor mijn negatieve zelfbeeld, om mezelf met de grond gelijk te maken en nog lager.
Nu houd ik van mezelf en merk ik dat sommige dingen mij niet eens meer raken. Ik geloofde er echt niet in, maar ervaar nu dat het wel kan, houden van mezelf. Waar een wil is, is een weg. Ik wilde echt een fijner leven en daar ben ik steeds dichter bij.
Met ups en downs, maar het heeft mij sterker dan ooit gemaakt zodat ik ook de mindere momenten aan kan!

Genoeg over mij, wat ik nog kwijt wil is:

“Worstel je met houden van jezelf? Dan kun je er mee aan de slag gaan. Bedenk bijvoorbeeld waar je allemaal goed in bent, want ook al lijkt het misschien niet zo, er zijn echt wel dingen waar je goed in bent. Houd je daaraan vast, want met datgene waar je goed in bent, ben je ook waardevol.
Wees lief voor jezelf, hou van jezelf zoals je van een ander zou houden, want dat verdien je.
En als mensen je iets anders wijs gemaakt hebben, bedenk je dan dat er echt iets mis is met de persoon die je zoiets pijnlijks aan doet. Hang op diverse plaatsen in huis briefjes met complimenten naar jezelf. Vergeet vooral de spiegel niet, zodat je wellicht stiekem langs het briefje naar jezelf kunt kijken!
Neem vooral de tijd om het houden van jezelf te kunnen laten groeien, want je bent het waard!

Er komt niks op je pad wat je niet aan kunt!


Nikki

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Back To Top