Main content

bas ickenroth

Weg met de waan van de dag

Bas Ickenroth, ambassadeur van de Socialrun en voor het derde jaar teamleider van Team Zuyderland GGZ.

Op de terugweg van de eerste teamleidersbijeenkomst van de Socialrun 2019, al luisterend naar een heerlijke playlist vol late jaren 80 metal (Voivod, Carcass, Death Angel, u kunt ze wel) en daardoor weer dicht bij mezelf komend (het is tenslotte mijn persoonlijke coming-of-age soundtrack), werd het me duidelijk: ‘Heb ik me toch bijna weer laten bedotten door de waan van de dag.’

Opgeslokt door negativiteit

En het begon zo voortvarend eind 2018: Zuyderland GGZ als eerste team weer ingeschreven voor de Socialrun 2019, het team al bijna compleet voordat ik de eerste mail de deur uit had, een fijne projectgroep om lasten te delen. Niets aan de hand, ga vooral zo door zou je zeggen.

Maar de afgelopen maanden heb ik me meer en meer laten opslokken door de negatievere kanten van de bureaucratie in de GGZ, de productienormen en de systemen die zorgen voor hogere werk- en administratiedruk. Ook ben ik regelmatig bepaald niet immuun voor negativiteit in de samenleving, de politiek, het klimaat, hoe mensen op kleine en grote schaal met elkaar omgaan.

Strijdbaar en moedeloos

Er zijn periodes dat ik het redelijk van me af kan zetten, en soms maakt het ook extra strijdbaar. Maar even vaak maakt het moedeloos, en gaat de denker in me piekeren. En dan gaan potentieel juist geweldige dingen als het opknappen van een oude caravan plots veel zwaarder wegen dan nodig – wat enigszins wordt versterkt door twee handen die even links zijn als mijn politieke denkbeelden, waardoor denken in mogelijkheden en oplossingen nogal wordt bemoeilijkt (gelukkig heb ik een echtgenote met veel meer technisch vernuft en creatief inzicht dan ik, dus met die caravan komt het meer dan goed).

Hard werken om verder te komen

Plus: de voorbereidingen voor een voorgenomen halve marathon gaan ook niet lekker.
In een eerdere blog werd al duidelijk dat ik van nature geen duursporter ben en dat het altijd hard werken is om verder te komen.
En dat is niet erg, maar door al dat bovenstaande dat voor extra vermoeidheid en een gebrek aan motivatie zorgt, en een griep (nee, geen mannengriep – ik denk, ik kop hem vast zelf even in) die me weken terugzette qua voorbereiding, gaat het echt niet zoals gehoopt.

Socialrun nodig hebben

Deze week heb ik besloten dat die halve marathon geen must meer is – mild en verdraagzaam naar jezelf zijn, leren ze je bij mindfulness – en daardoor valt die last al wat weg.
Als het over een week of twee niet beter gaat, dan loop ik hem niet. En dat is ook goed.

En wat al het andere betreft: wat de teamleidersbijeenkomst me duidelijk heeft gemaakt is dat ik de Socialrun nodig heb.
Heel hard nodig. Om de positiviteit te bewaren. Om strijdbaar te kunnen blijven. Om daadwerkelijk het gevoel te hebben dat je iets kan bijdragen. Om het idealisme de vrijheid te kunnen geven. Om daadwerkelijk daar mee bezig te kunnen zijn waar ik voor wil staan: inclusie, gelijkwaardigheid, de strijd tegen stigma.

Focus weerleggen

En nu ook duurzaamheid, want er komt een prijs voor het meest ecologisch verantwoorde team, hoorden we tijdens de bijeenkomst. Niet dat die prijs nodig is, maar het brengt het thema onder de aandacht, en allemaal samen kunnen we dan iets meer betekenen dan die spreekwoordelijke druppel op een gloeiende plaat.

Door de focus weer sterker te verleggen naar de Socialrun ga ik proberen me daardoor te laten leiden, en niet door die administratiedruk, productie-eisen, bureaucratisch geneuzel waar ik toch geen invloed op heb.

Aandacht

Nee, aandacht voor mensen, hun verhalen, en samen ervoor proberen te zorgen dat ze me uiteindelijk minder of niet meer nodig hebben.

Aandacht voor de Socialrun, en dan vooral de filosofie erachter, het waarom. Op positief en constructieve wijze idealisme in de praktijk brengen. Daar deed ik het voor en daar zal ik het ook voor blijven doen.

Zo, en dan ga ik nu lekker niet rennen. Het regent. Het waait hard. Ik heb geen zin. En dat is ook goed. Ik zwengel die playlist uit de eerste alinea weer aan. Veel fijner nu.


Bas Ickenroth – Ambassadeur van de Socialrun

Lees ook van Bas

Niet alleen die client is mens
Een teamprestatie in het kwadraat

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *