Main content

Zussen

Ellen Wisse uit Zwolle is de zus van onze ambassadeur Marit en teamleider van het Socialrunteam Hersenwandelingetjes.
“Zou jij een blog willen schrijven over hoe het is om een zus te hebben met een depressie?”
Mijn eerste reactie was ‘Waarom ik? Er zijn vast veel zussen die dat beter kunnen verwoorden.’
Toch heb ik nog geen 10 minuten later de eerste zinnen op papier staan.
Ik keek vanavond naar De Depressie Kennistest op NPO3 en kwam er opnieuw achter hoe belangrijk het is om hierover te praten. Daarom deel ik graag mijn verhaal met jullie.

Een donderslag

Het is inmiddels al dik twee jaar geleden dat mijn vader belde om te vertellen dat het niet goed ging met mijn zusje. Na een aantal onzekere dagen volgde een crisisopname. Een donderslag bij heldere hemel.
Hoe kan het dat je zus die in dezelfde stad woont en waar je wekelijks samen mee eet toch zo ver bij je vandaan kan zijn? Kan leven in een andere wereld waar je zelf niets van hebt gezien? Hoe heeft ze dit verborgen kunnen houden? Maar vooral hoe gaat het verder met haar? Zal ze hieruit komen en de kracht en zin in het leven weer terug kunnen vinden?
Vol spanning en zenuwen zocht ik haar samen met mijn twee broers op in de instelling. Eenmaal binnen zag ik haar voor het eerst na het telefoontje van mijn vader. Mijn zus die voor de buitenwereld altijd vol energie zat, zag er nu gebroken, eenzaam en verdrietig uit. Een beeld wat nog lang op mijn netvlies heeft gestaan.

Ruimte voor gesprek

We zijn opgegroeid in een gezin waarin hard wordt gewerkt, iedereen nuchter in het leven staat en waar weinig werd gesproken over emoties. Nadat mijn zusje besloot om te gaan vechten voor herstel ontstond er zo nu en dan ruimte voor een gesprek over onze eigenschappen, karaktertrekken en kijk op het leven.
Mijn ‘kleine’ zusje heeft mij tijdens die gesprekken regelmatig een spiegel voorgehouden en hiermee misschien wel onbewust een belangrijke draai aan mijn leven heeft gegeven.

Zelf in therapie

Na aanleiding van deze gesprekken heb ik zelf besloten om therapie te gaan volgen om mijzelf beter te leren kennen. Deze therapie heeft mij veel inzichten gegeven en helpt mij nog iedere dag, ook om de depressie van mijn zus iets beter te begrijpen (voor zover dat kan als je het niet zelf hebt ervaren).
Inmiddels zijn we een paar jaar verder en ben ik super trots op mijn zus. Ze is niet langer mijn kleine zusje waar ik voor moet zorgen, maar is een sterke jonge vrouw met ambitie.
Soms struikelt ze nog eventjes over deze ambitie, maar we hebben als familie geleerd om haar dan op te vangen en te ondersteunen zodat ze zelf weer op kan staan.

Meedoen aan de Socialrun

De band met mijn zus is sterker geworden. Afgelopen jaar kon ik i.v.m. werk helaas niet bij de Socialrun zijn.
Midden in de nacht, onderweg van mijn werk naar huis, ben ik naar Hoogeveen gereden om haar aan te moedigen. Op de terugweg, rijdend door de stromende regen, heb ik besloten om er in 2019 wel bij te zijn!
Zodoende hebben wij een familie- en vriendenteam opgericht waarin zowel mijn zus, mijn ouders en broers aan deelnemen.
En daar ben ik rete trots op!

Ellen Wisse

 

Reacties:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *